داستان منافقان مانند داستان كسانى است كه آتشى برافروختند ، و چون پيرامونشان را روشن ساخت ، خدا نورشان را از ميان برد ، و آنان را در تاريكىهايى كه چيزى نمىديدند رها كرد . ( 17 ) آنان كر و لال و كورند ؛ نه توان شنيدن حق را دارند و نه بر بازگفتن آن توانا هستند و نه مىتوانند نشانه‌هاى حق را بنگرند ؛ ازاين‌رو از گمراهى خود باز نخواهند گشت . ( 18 ) يا داستانشان مانند داستان كسانى است كه در رگبارى تند كه از آسمان فرومىريزد و در آن تاريكىها و رعد و برقى است ، گرفتار شده‌اند . در اثر خروش صاعقه‌ها از ترس مرگ ، انگشتان خود را در گوش‌هايشان مىنهند ، و خدا بر كافران احاطه دارد . ( 19 ) نزديك است درخشش برق ديدگانشان را بربايد . هرگاه راه را براى آنان روشن كند ، در پرتو آن پيش مىروند ، و چون راه را بر آنان تاريك كند مىايستند . و اگر خدا مىخواست ، از آغاز ، شنوايى را از گوش‌ها و بينايى را از چشم‌هايشان مىگرفت ، كه خدا بر هركارى تواناست . ( 20 ) اى مردم ، پروردگارتان را بپرستيد ؛ همان كسى كه شما و كسانى را كه پيش از شما بوده‌اند آفريده است ، باشد كه تقواپيشه گرديد و از گرايش به كفر و نفاق بپرهيزيد . ( 21 ) همان كسى كه زمين را براى شما بسترى [ گسترده ] و آسمان را بنايى [ برافراشته ] قرار داد ، و از آسمان آبى فرود آورد و به وسيلهء آن براى شما از ميوه‌ها و محصولات رزقى پديد آورد . پس شما كه از دانشى برخورداريد ، براى خدا همتايانى قرار ندهيد . ( 22 ) و اگر در آسمانى بودن اين قرآن كه بر بندهء خود محمّد فروفرستاده‌ايم ترديد داريد و در اين ادّعا راستگو هستيد ، سوره‌اى مانند آن بياوريد و گواهانتان را - جز خدا - فراخوانيد تا بر همسانى آنچه در رديف قرآن برمىشمريد گواهى دهند . ( 23 ) پس اگر چنين نكرديد - كه هرگز نمىكنيد و نتوانيد كرد - از آن آتشى كه هيزمش انسان‌ها و سنگ‌هاى مورد پرستش شمايند ، و براى كافران آماده شده است پروا كنيد . ( 24 )